Uzun Etkili Benzodiazepin: İçimdeki Gerginlik ve Sakinlik Arasında
Bir Gece, Bir İlacın Etkisi
Kayseri’nin soğuk kış akşamları bazen insanın ruhunu da dondurur. Sıcak bir battaniyenin içinde olsan da, içindeki huzursuzluk, karanlıkta bir köşe gibi seni hep takip eder. O gece de böyleydi. Yalnızca dışarıdaki soğuk değil, içimdeki sıkıntı da sarmıştı. Adeta göğsümde bir ağırlık vardı. Bir süre uyumaya çalıştım, ama geceyi sabaha bağlayan o anlarda, düşüncelerim beynimi sarmaya başlamıştı.
İçimdeki gerginlik, sanki bir tırmandıkça daha da artıyordu. Kalbim bir anda hızla çarpmaya başladı, zihnimde her şey bulanıklaşmaya başladı. Bir şeyin üzerine gidip gitmemek arasında bir çelişkiye düştüm. Bu gerginlik, bana daha önce de hissettirdiği kadar yabancı değildi. Bazen bu hisle yaşamaya alışmak zor oluyordu. İçimden bir ses, “Bir an önce rahatlamalısın,” dedi. Belki de gerçekten rahatlamak istiyordum. İşte o anda aklıma, uzun etkili benzodiazepin ilacının adı geldi.
Bir Çıkış Arayışı
Daha önce doktorumun verdiği o reçeteyi hatırlıyorum. “Bunu çok ihtiyacın olduğunda al, fakat dikkat et; etkisi uzun sürecek.” Uzun etkili benzodiazepin, adını ilk duyduğumda biraz endişelenmiştim. İlaçlar her zaman kolay bir çözüm gibi gelmezdi. Ama bir şekilde bu gece, o ilacı almak bana daha mantıklı geldi. İçimdeki huzursuzluk o kadar güçlüydü ki, bir şekilde sakinleşmeye ihtiyaç duyuyordum.
İlacı alırken aslında bir yandan da bir şeyler hissediyordum. Hayal kırıklığı. “Bunu almak zorunda mıyım?” diye sordum kendime. Ama işte o an, tam bu duygular iç içe geçmişken, ilacın etkisi yavaşça başlamak üzereydi. Yavaş yavaş, dünya biraz daha yavaşladı sanki. Kafamın içinde dönen düşünceler bir nebze olsun kesilmeye başladı. İçimdeki tedirginlik, bir nebze olsun geriye çekildi. Derin bir nefes aldım. Bir süre sonra, sanki o gerginlikten arınmıştım. Ama o eski halim, o ilk anın hayal kırıklığı hâlâ içimdeydi. Belki de bu, ilacın bana sunduğu sakinliğin yanıltıcı etkisiydi.
Huzur ve Huzursuzluk Arasında
Sabah olduğunda, ilacın etkisi azalmıştı. Kafamın içinde ilk başta hissettiğim rahatlama yavaşça kaybolmuştu. Ama bir şey fark ettim; huzursuzluğum, artık bana eskisi kadar ağır gelmiyordu. İçimde bir boşluk vardı ama aynı zamanda biraz da huzur vardı. Uzun etkili benzodiazepin, o gece bana bir çözüm sunmuştu ama sabah olduğunda, sadece geçici bir rahatlama sağladığını fark ettim. Bir an için her şeyin çözülmüş gibi hissettirdiği o sakinlik, geride bir belirsizlik bırakmıştı.
Hayal kırıklığı ve umut, aynı anda kalbimdeydi. Her iki duygu birbirine paralel ilerliyordu. O ilacın bana sağladığı huzur, bir anlamda gerçek değildi. Ne kadar etkili olsa da, gerçek çözümün bu olmadığını biliyordum. Benim asıl ihtiyacım olan şey, uzun vadeli bir huzurdu. Bir ilaçla kısa vadeli rahatlama sağlamak, ancak geçici bir çözüm sunabilirdi.
Sonuç: İçimdeki Çelişkiler
O gece, uzun etkili benzodiazepinin etkisini hissettikçe, bir yandan rahatlıyor, bir yandan da kaybolan duygularımı tekrar buluyordum. İçimdeki huzur, ilacın sağladığı sakinlik gibi bir şeydi ama bir yandan da gerçek değildi. Belki de insan, bazen kendisini bir şeylerden kaçarken bulur. Ama ne kadar kaçsan da, sonunda gerçeklikle yüzleşmek zorunda kalırsın.
İlaçlar, evet, geçici bir çözüm olabilir. Ancak içindeki huzursuzluğu tamamen yok etmek, derinlemesine bir çözüm gerektirir. Bu yüzden, uzun etkili benzodiazepin, sadece geçici bir rahatlama sağladı. Kalıcı bir huzura ulaşmak, belki de başka bir yolun başlangıcıydı.
Ve o gece, içimdeki gerginlik ve sakinlik arasında gezinen bir ruh haliyle uyandım. Bir yanda ilacın sağladığı geçici rahatlık, diğer yanda içimdeki huzursuzluk… Ama bir şey kesin: Geçici çözümler, kalıcı bir huzur getirmez.